| Description |
De afgelopen jaren is veel kritiek geuit op de onevenwichtige verdeling van het aantal
asielverzoeken en de daarmee samenhangende verantwoordelijkheden tussen de lidstaten van de Europese Unie (EU). Niet alleen verschilt het aantal asielaanvragen
-zowel in absolute als relatieve zin- tussen de lidstaten sterk, ook de wijze waarop
lidstaten omgaan met asielzoekers en asielverzoeken loopt uiteen. Dit is des te opvallender omdat de normen in de EU gelijk zijn en zijn vervat in bindende Europese richtlijnen. De onevenwichtige verdeling van asielverzoeken levert spanningen op in de EU.
Om die reden heeft de staatssecretaris van Veiligheid en Justitie aan de Adviescommissie voor Vreemdelingenzaken (ACVZ) gevraagd hem te adviseren over de vraag hoe het
Gemeenschappelijk Europees Asielsysteem (GEAS) zich kan ontwikkelen tot een solidair systeem, waarin de verantwoordelijkheden van lidstaten van de EU ten aanzien
van asielzoekers en statushouders billijk worden verdeeld.
De ACVZ beantwoordt deze vraag door een voorstel te doen voor een permanent verdelingsmechanisme van asielverantwoordelijkheden. Onder de term asielverantwoordelijkheden verstaat de ACVZ niet alleen de behandeling van asielverzoeken en de
daaraan gekoppelde opvang, maar ook de integratie van toegelaten asielzoekers en de
terugkeer van, of het omgaan met asielzoekers wier verzoek is afgewezen.
Door de grote aantallen asielzoekers die dit jaar naar de EU zijn gekomen, is de discussie over de ongelijke verdeling van asielverantwoordelijkheden in een stroomversnelling terechtgekomen en zijn er in Europees verband verschillende maatregelen getroffen om de komst van deze asielzoekers in goede banen te leiden. Ook wordt gepoogd
om de verantwoordelijkheden billijker over de lidstaten te verdelen, bijvoorbeeld
door in totaal 160.000 asielzoekers met een hoge kans op een verblijfsvergunning
te herplaatsen uit Italië en Griekenland naar de overige lidstaten. De uitvoering van
deze maatregelen komt echter maar moeizaam van de grond en leidt tot verdere spanningen tussen de lidstaten. Het is dus zeer de vraag of een advies over een permanent
verdelingsmechanisme op dit moment op breed politiek draagvlak kan rekenen in alle
lidstaten. Een dergelijk mechanisme is volgens de ACVZ in de toekomst echter onontkoombaar. Daarom heeft de ACVZ gepoogd een advies te schrijven dat zowel juridisch
haalbaar, als praktisch uitvoerbaar is
|